MUAY THAI
Sztuka walki opracowana przez Tajów w celu obrony ich ziemi przed najeźdźcami. Znana także jako sztuka 8 kończyn, wykorzystuje naturalną broń człowieka: uderzenia, łokcie, kopnięcia, kolana. Dużą uwagę przykłada się do wyuczenia formy i odruchu pozwalającego uniknąć urazu i zapewnić maksimum efektywności. Nacisk kładzie się także na wydolność ciała i krążenia. Cechami wyróżniającymi boks tajski na tle innych popularnych stylów jest szerokie użycie uderzeń łokciami i kolanami (w formule amatorskiej na łokcie, kolana i korpus są zakładane ochraniacze, w walkach zawodowych są one nieosłonięte). Tego rodzaju uderzenia niejednokrotnie skutkują szybkimi nokautami. W boksie tajskim kładzie się również szczególny nacisk na używanie niskich kopnięć okrężnych. Podstawą stylu jest niskie kopnięcie w udo (z angielskiego zwane low kick). Posiada ono dużo wariantów - m.in. jako kopnięcie opadające z góry w dół. Wykonywane jest z mocnym dokręceniem ciała, a nawet obrocie zawodnika po nietrafieniu celu. Powierzchnią kopiącą jest w nim goleń, rzadziej stopa.
W boksie tajskim z reguły nie nadaje się stopni szkoleniowych. Uznanie zdobywa się poprzez liczbę wygranych walk.
Jest to sztuka walki dla prawdziwych charakterów.

MMA ( Mixed Martial Arts )
Mieszane sztuki walki, gdzie zawodnicy sztuk i sportów walki toczą pojedynki przy dużym zakresie dozwolonych technik (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Mieszane sztuki walki wyrażają jeden ze współczesnych kierunków rozwoju sztuk walki. Duży nacisk w treningu kładziony jest na techniki w parterze gdzie często kończy się walka przez dźwignię na staw. W typowych walkach MMA dozwolone są rzuty, ciosy pięściami,dźwignie, duszenia, kopnięcia i walka w parterze zabronione są natomiast techniki stwarzające znaczne niebezpieczeństwo dla zdrowia zawodników. W mieszanych sztukach walki praktykuje się tzw. trening przekrojowy, przygotowujący zawodnika do walki zarówno w stójce, jak i w parterze oraz zwarciu. Akcentowana jest w nim umiejętność płynnego przechodzenia między tymi trzema dystansami. Generalnie boks (włączając w to kick-boxing, boks tajski) w połączeniu z grapplingiem (zapasy, sambo, judo, jujutsu, brazylijskie jiu-jitsu) stanowią podstawę niemal każdego treningu mieszanych sztuk walki.

FMA ( Filipino Martial Arts ) ( KALI )
Forma walki wywodząca się z Filipin, rozwija umiejętność posługiwania się pałką, nożem, jak i obrony przed uzbrojonym napastnikiem. Kombinacje oraz techniki uczone płynnie, bez ograniczeń formą pozwalają uczniom rozwijać się indywidualnie. Szlifują swoje wyczucie momentu, szybkość, uwagę, balans, zręczność, pewność siebie. Filipińskie sztuki walki od setek lat nierozerwalnie związane są z tradycją, kulturą i historią Filipin. The Filipin Martial Arts nigdy nie rozwijały się w kierunkach sportowych lecz w celach całkowicie praktycznych. Te cele były proste - obronić się i przeżyć. Trening z bronią ma pierwszeństwo ponieważ ma przewagę w rzeczywistych walkach, adepci na treningach wzmacniają również psychikę żeby móc stanąć przed uzbrojonym przeciwnikiem.
Główne zasady filipińskich sztuk walki to prostota, efektywność i skuteczność - najkrótsza i najprostsza droga do celu.